Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

Μεγάλη κομπίνα με επιδοτήσεις: Αντί για επενδύσεις, έκαναν τα χρήματα βίλες και κότερα

 


"Πάρτι" εκατομμυρίων είχαν στήσει επιχειρηματίες που λάμβαναν επιδοτήσεις για επενδύσεις και αντί αυτού έκαναν τα χρήματα... βίλες, αυτοκίνητα και κότερα ή τα έστελναν σε λογαριασμούς στο εξωτερικό.


Οι συγκεκριμένοι "δήθεν επενδυτές", όπως μεταδόθηκε σε ρεπορτάζ του κεντρικού δελτίου του Alpha, έχουν μπει στο στόχαστρο του ΣΔΟΕ. Το ΣΔΟΕ έχει ήδη ανοίξει 200 φακέλους με τέτοιες περιπτώσεις επιχειρηματιών, οι οποίοι φαίνεται πως είχαν και τους δικούς τους ανθρώπους σε θέσεις- κλειδιά, που τους βοηθούσαν με τις κομπίνες τους.

Δεκατρείς υποθέσεις έχουν κλείσει οριστικά, δηλ. έχει αποδειχθεί ότι οι επιχειρηματίες "έφαγαν" τα χρήματα και οι εταιρείες πρέπει να επιστρέψουν 40 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, Κρήτη, Ρόδος και Μακεδονία είναι οι περιοχές όπου έπρεπε να γίνουν οι επενδύσεις. 




http://anemosanatropis.blogspot.gr/2017/11/blog-post_499.html?m=1

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

NOOR1

Απλήρωτοι από το Μάρτιο οι εργαζόμενοι στην ΙΡΙΔΑ αλλά τα διευθυντικά της στελέχη πλήρωσαν 430.000.. τους εαυτούς τους..

Η περιττή διαφήμιση της ΕΥΔΑΠ

Κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί πρέπει να διαφημίζεται –και μάλιστα σε τέτοιους καιρούς ανέχειας– μια μονοπωλιακή εταιρεία όπως η ΕΥΔΑΠ. Δεν το καταλαβαίνουν ούτε εφημερίδες της Αριστεράς και, όπως η «Εποχή», αναρωτιούνται: «Το ΚΕΕΛΠΝΟ, η ΕΥΔΑΠ και άλλοι ανάλογοι οργανισμοί ή επιχειρήσεις που ελέγχονται από το Δημόσιο για ποιο λόγο να έχουν διαφημιστικό προϋπολογισμό; Η ΕΥΔΑΠ ποιον έχει ανταγωνιστή, αφού καμιά άλλη εταιρεία διαχείρισης του νερού για την Αττική δεν υπάρχει; Εχει το απόλυτο μονοπώλιο!». (12.7.2016)

Ο γρίφος περιπλέκεται από την αύξηση της διαφημιστικής δαπάνης της ΕΥΔΑΠ κατά 850.000 ευρώ εν μέσω θέρους, όταν ήδη τρέχει ένα διαφημιστικό πρόγραμμα 1,6 εκατ. ευρώ. Να σημειώσουμε ότι το διαφημιστικό κονδύλι που η κυβέρνηση του επάρατου δικομματισμού είχε προϋπολογίσει για το 2015 ήταν μικρότερο του ενός εκατομμυρίου, όσο δηλαδή περίπου είναι η αύξηση που φέτος αποδέχθηκε ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ Ιωάννης Μπενίσης. Και παρά το σχετικά μικρό διαφημιστικό κονδύλι του 2015, έγινε πάρτι με τους εκβιαστές, το οποίο πέρυσι αποκαλύφθηκε από την αστυνομία. Φαντασθείτε τι έχει να γίνει φέτος, αφού, σύμφωνα με καταγγελία της ΔΑΚΕ-ΕΥΔΑΠ, το ποσό ανέρχεται στα 2,45 εκατ. ευρώ. Προφανώς λεφτά για τα φίλια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ΜΜΕ υπάρχουν. Και ας διογκώνονται οι οφειλές των καταναλωτών προς την εταιρεία.

Οι αριστεροί της εφημερίδας «Εποχή» προτείνουν: «Η κυβέρνηση του ΣυΡιζΑ οφείλει να σταματήσει αυτήν τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος. Και άμεσα, νομοθετικά, να σταματήσουν να έχουν διαφημιστικά μπάτζετ όλοι αυτοί οι οργανισμοί (ΚΕΕΛΠΝΟ, ΕΥΔΑΠ κ.ά.). Ας δοθούν τα προϋπολογισμένα χρήματα στην ανθρωπιστική κρίση». Το ίδιο προτείνει και η ΔΑΚΕ-ΕΥΔΑΠ: «Αν ενδιαφερόντουσαν πραγματικά για τους πολίτες και αφού για μια ακόμα φορά θέλουν να δώσουν χρήματα από το ταμείο της ΕΥΔΑΠ, είναι επιβεβλημένο το παραπάνω ποσό να στηρίξει τούς κοινωνικά αδύναμους-μακροχρόνια άνεργους καθώς και τους χαμηλοσυνταξιούχους που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εξαθλίωσε κόβοντας το ΕΚΑΣ».

Αφελείς! Με τέτοιες πρωτοβουλίες δεν γίνεται παιγνίδι με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Δεν ταΐζονται όσοι αναπαράγουν αμάσητα τα προπαγανδιστικά τηλεγραφήματα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων για τον κ. Τσίπρα: «Τον ξέρουν όλοι από παιδί. Και σήμερα υποδέχθηκαν το δικό τους παιδί ως πρωθυπουργό της Ελλάδας. Οχι με το πρωτόκολλο που επιβάλλει ο θεσμός, αλλά με την αγάπη και την οικειότητα που προβλέπει αυτή η γνήσια και άδολη σχέση». (ΑΠΕ, 16.8.2016)

Εχουμε γράψει πολλάκις ότι το χειρότερο χαρακτηριστικό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν είναι ούτε η ιδεοληψία ούτε η ανικανότητα των στελεχών της. Είναι ότι ανασταίνουν και αναπαράγουν τις χειρότερες εκδοχές της Μεταπολίτευσης, αυτές δηλαδή που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Να θυμίσουμε ότι η κρατική διαφημιστική δαπάνη διογκώθηκε υπερβολικά λίγο πριν από τη χρεοκοπία. Από 42 εκατ. ευρώ το 2003 έφτασε στα 83 εκατ. το 2008. Φυσικά η χώρα δεν χρεοκόπησε από την κρατική διαφήμιση, αλλά φασούλι το φασούλι αδειάζει το σακούλι. Και τουλάχιστον η κυβέρνηση του κ. Κώστα Καραμανλή χειραγωγούσε τα ΜΜΕ με τα δανεικά που τότε υπήρχαν στις αγορές. Τούτοι εδώ το κάνουν με τους φόρους και τα υπέρογκα τέλη που μας χρεώνουν.

Η Ρεπούση συνόστισε 1 εκατ. ευρώ σε λογαριασμούς όσο ήταν στο Υπουργείο (α)Παιδείας


Μια πολύ ενδιαφέρουσα αποκάλυψη έγινε σήμερα και σχετίζεται με τον πακτωλό χρημάτων που έστειλε με εμβάσματα η πρώην Υπουργός και περσόνα νον γκράτα του Έθνους Μαρία Ρεπούση.

Την αποκάλυψη έκανε η Ραχήλ Μακρή και έχει ως εξής:
Η κ. Ρεπούση μετά τον «συνωστισμό» στο λιμάνι της Σμύρνης, φέρεται να κατηγορείται για «συνωστισμό» χρημάτων που ξεπερνούν το 1 εκ. ευρώ από μελέτες και συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, που πληρώνονται από τις τσέπες των Ελλήνων και Ευρωπαίων φορολογουμένων.

Σα να μην έφτανε αυτό, ανακοίνωση του Υπουργείου Οικονομικών εντάσσει την κ. Ρεπούση σε λίστα προσώπων, που δεν έχουν δικαιολογήσει τα εμβάσματα που έστελναν στο εξωτερικό. Η αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από τη Συγκυβέρνηση, προφανώς ανέστειλε την συγκάλυψη.
Καθώς τα ανωτέρω ζητήματα κρίνονται ιδιαίτερα σημαντικά για να αιωρούνται μεταξύ δημοσιευμάτων και ανακοινώσεων σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, η Βουλευτής Ν. Κοζάνης κα Ραχήλ Μακρή, κατέθεσε την με αρ. πρωτ. 7163/867/20-03-2014 Ερώτηση & ΑΚΕ στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου.

«Πολλών χρημάτων κρείττον ο παρά του πλήθους έπαινος» είχε διδάξει ο Ισοκράτης. Προφανώς, οι διδαχές ήθους δεν έχουν φτάσει ή δεν έχουν οικειοποιηθεί από όλους.


22 Μαρτίου 2016


ΠΗΓΗ

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

«Έφυγε» ο Αριστείδης Αλαφούζος


 
Ο Αριστείδης Αλαφούζος που έφυγε χθές από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών, άφησε ευκρινές και σημαντικό αποτύπωμα στην ιστορία του ελληνικού Τύπου. Αγόρασε την Καθημερινή από την Ελένη Βλάχου το 1988, μετά την περιπέτεια της εφημερίδας με τον Γιώργο Κοσκωτά, με τους δημοσιογράφους της τότε έντρομους να αναρωτιούνται “ποιός είναι πάλι αυτός;”, “σε τι περιπέτεια μπλέκουμε;”. 
Πολύ σύντομα το ρεπορτάζ μας από το Λονδίνο και τον “ληξίαρχο” του ελληνικού εφοπλισμού, καθηγητή Κώστα Γραμμένο, μας καθησύχασε: “Μήν ανησυχείτε, είναι πολύ μεγάλος εφοπλιστής, η περιουσία του ξεπερνάει τα 2 δισ Δολάρια, θα επενδύσει στην εφημερίδα”. Τότε ο Αλαφούζος ήταν εντελώς άγνωστος στον ελληνικό χώρο, το μόνο που ξέραμε ήταν πως παλιότερα ήταν μηχανικός Δημοσίων έργων που είχε αποκτήσει επαφές με τον Κωντσαντίνο Καραμανλή και είχε κατασκευάσει το καζίνο Μοντ Παρνές και οτι μετά αγόρασε καράβια. Μετά την περιπέτεια της Καθημερινής με τον Κοσκωτά, είχαμε όλοι οι εργαζόμενοι εκεί φοβηθεί για το μέλλον της εφημερίδας και το δικό μας.
Από την πρώτη ημέρα ο Αριστείδης Αλαφούζος εμφανίστηκε στη σύσκεψη της εφημερίδας, μαζί με τον νεώτερο γιό του Θεμιστοκλή (Θέμη) και έδειξε ξεκάθαρα οτι τον ενδιαφέρει η εφημερίδα. 
Ιδιαίτερα ενδιαφερόταν για τα οικονομικά θέματα τα οποία και γνώριζε πολύ καλά και ήθελε να αναδείξει στην πρώτη σελίδα πιο συστηματικά. 
Πολύ σύντομα καταλάβαμε οτι ο Α. Αλαφούζος θα παρενέβαινε στην λειτουργία αλλά και στην ιεραρχία της εφημερίδας, οτι δεν φοβόταν τις αλλαγές, οτι πίστευε στους νέους δημοσιογράφους και οτι είχε εξαιρετικά υψηλές απαιτήσεις. 
Οι απαιτήσεις του αυτές τον οδήγησαν σε συχνές αλλαγές Διευθυντών και σε σημαντικές αλλαγές στο περιεχόμενο αλλά ακόμη και στον σχεδιασμό της εφημερίδας. 
Καθημερινά επισκεπτόνταν την εφημερίδα το πρωί, αλλά και μετά το τέλος της δουλειάς του στην ναυτιλιακή του εταιρία Γλαύκη που βρισκόταν στο Σύνταγμα, ο δε Θέμης ήταν πάντα εκεί με μόνιμο γραφείο και είχε την δική του ατζέντα - ανεξάρτητη από αυτή του πατέρα του - για την εφημερίδα. Ο Αριστείδης ασχολιόταν με τα θέματα, με τη “γραμμή” της εφημερίδας, με τους δημοσιογράφους, ο Θέμης ασχολιόταν με την κυκλοφορία της εφημερίδας, τον σχεδιασμό της και τις εκδοτικές ιδέες που θα βελτίωναν την κυκλοφορία και τα έσοδα της. 
Ο συνδυασμός των δυο τους είχε εμφανές, πολύ θετικό και άμεσο αποτέλεσμα. 
Ο Αριστείδης απογείωσε το ρεπορτάζ, αναγκάζοντας την εφημερίδα (δηλαδή τους δημοσιογράφους) να φέρνουν περισσότερα αποκλειστικά ρεπορτάζ και τονώνοντας τον μεταξύ τους ανταγωνισμό. Κανείς δεν ήταν σίγουρος για το τι του ξημερώνει στην εφημερίδα, για το πώς ο Αριστείδης θα έκρινε τα κομμάτια - και το έκανε καθημερινά. Άλλαζε τόσο συχνά Διευθυντές που λέγαμε ότι έχει επηρεαστεί από τη Ναυτιλία και κάνει crew rotation. Υπήρχε ένα τραγούδι που λεγόταν I Don’t Like Mondays και αν το ήξερε θα ήταν το αγαπημένο του, διότι όλες οι αλλαγές γίνονταν Δευτέρα, αφού ο Αριστείδης μάλλον δεν άντεχε τις αργίες του Σαββατοκύριακου. Είχε τότε τον χρόνο να ασχοληθεί παραπάνω με την εφημερίδα, να δεί τι δεν του άρεσε και να το αλλάξει. 
Ήταν άνθρωπος της δράσης και των γρήγορων αποφάσεων. Ενώ ήταν ιδιαιτέρως ευγενικός ήταν επίσης εμπαθής, εύρισκε “εχθρούς” μεταξύ των πολιτικών και τους καταδίωκε, αλλά εύρισκε και “φίλους” και τους προωθούσε κατά καιρούς. Η κόντρα του με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ήταν μακροχρόνια και σκληρή, το ίδιο και με τον Σωκράτη Κόκκαλη. Αντίθετα, συστηματικά υποστήριζε τον Στέφανο Μάνο και τον Μιλτιάδη Έβερτ. Οι “παλιοί” της Καθημερινής τα ζήσαμε αυτά και ξέρουμε λεπτομέρειες και παραλειπόμενα.
Το μεγάλο κυκλοφοριακό άλμα της Καθημερινής έγινε με τη δημιουργία του οικονομικού ενθέτου, χρώματος “ροζ” ή “σωμόν”, έτσι λέγαμε το χρώμα του χαρτιού των Financial Times και στη συνέχεια με τις μπλέ σελίδες των Μικρών Αγγελιών. Και οι δυο αυτές ήταν ιδέες του Θέμη Αλαφούζου, ήταν ιδέες που οι τότε Διευθυντές απέκρουσαν, αλλά ο Αριστείδης τις επέβαλε - και ορθώς. 
Η Οικονομική Καθημερινή στην δημιουργία της οποίας είχα τη μεγάλη τιμή να συμμετέχω, ήταν με διαφορά το καλύτερο οικονομικό φύλλο που φτιάχτηκε στην Ελλάδα και απογείωσε την κυκλοφορία. Εκτός του ότι κάλυπτε εξαιρετικά καλά τα θέματα του οικονομικού ρεπορτάζ, δηλαδή όλων των παραγωγικών υπουργείων, είχε εμβαθύνει ιδιαιτέρως στο τραπεζικό και χρηματιστηριακό ρεπορτάζ και στα διεθνή οικονομικά. Όλα αυτά τα παρακολουθούσε και τα έκρινε καθημερινά ο Αριστείδης Αλαφούζος. Και όπως είχε προβλέψει ο Θέμης Αλαφούζος, το οικονομικό ένθετο είχε γίνει μόδα. Εκτός από τους τραπεζίτες, τους επιχειρηματίες και τους χρηματιστές, το κράταγαν και διάφοροι άσχετοι στα καφενεία για να φαίνεται οτι ασχολούνται με την οικονομία. Οι δε “μπλέ σελίδες” των μικρών αγγελιών πέτυχαν το αδιανόητο, πήραν ολόκληρη την αγορά μικρών αγγελιών από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ που την μονοπωλούσαν επί δεκαετίες. 
Ανάλογη θετική επίπτωση είχαν στην Καθημερινή και άλλες εκδοτικές ιδέες του Θέμη που υποστήριξε ο Αριστείδης και λόγω των πολύ υψηλών απαιτήσεων του, τις χρηματοδότησε χωρίς φόβο ώστε να είναι εξαιρετικά υψηλού επιπέδου, όπως ήταν οι προσφορές σειρών CD με κλασσική μουσική σε παραγωγές της Deutsche Grammophon, υπερπολυτελείς εκδόσεις βιβλίων - τουριστικών οδηγών για όλο τον κόσμο ακόμη και ειδικές πολύ πρωτοποριακές εκδόσεις όπως “Η Οικονομία του θείου Σκρουτζ” που συδύαζε τα κόμικς της Ντίσνευ με τα οικονομικά θέματα επεξεργασμένα και απλουστευμένα για να τα κατανοήσουν ακόμη και οι πιο αμαθείς στα οικονομικά αναγνώστες. Σημαντική ήταν και η συμφωνία που έκλεισε η Καθημερινή με την International herald Tribune για την ελληνική της έκδοση. 
Όλα αυτά μαζί, σε συνδυασμό με την καθημερινή παρέμβαση του Αριστείδη στα τρέχοντα ρεπορτάζ της εφημερίδας, απογείωσαν μια εφημερίδα ταλαιπωρημένη, μισοπεθαμένη και “ντεμοντέ” και την έκαναν τη σοβαρότερη εφημερίδα της εποχής της με πολλούς και φαντικούς αναγνώστες, μεγάλο μέρος των οποίων διατηρεί ακόμη και τώρα την εποχή της κρίσης του χαρτιού. Και όλα αυτά έγιναν με ένα “σφιχτό” σχετικά μάνατζμεντ που δεν φοβόταν τις επενδύσεις, αλλά απέφευγε τις σπατάλες.
Ο Αριστείδης Αλαφούζος λοιπόν, ο οποίος υποστήριξε και τον μεγαλύτερο γιό του τον Γιάννη στη δημιουργία και στην απογείωση της τηλεόρασης του Σκάι,  κατάφερε να γίνει όχι μόνο ένας σημαντικός εκδότης, αλλά αυτό που μεταξύ μας οι δημοσιογράφοι λέμε, “παραδοσιακός εκδότης”. Με την έννοια οτι δεν ήταν ένας επιχειρηματίας που αγόρασε μια εφημερίδα για να προωθεί τα υπόλοιπα επιχειρηματικά του συμφέροντα κια για να παίρνει δημόσια έργα πιέζοντας τις κυβερνήσεις, αλλά ένας εκδότης που ενδιαφερόταν για τον Τύπο και επένδυε σε αυτόν. Σήμερα δεν ξεκινάει πια κανείς έτσι.
Ενώ ξεκίνησε ώς μηχανικός και συνέχισε ώς εφοπλιστής, η πολύ έντονη ενασχόληση του με τον Τύπο και η αγάπη του για την Καθημερινή, τον ανεβάζουν σε ένα εκδοτικό επίπεδο ανάλογο του Χρήστου Λαμπράκη και της Ελένης Βλάχου προσδίδοντας του τον τίτλο του “παραδοσιακού εκδότη”.
Το γιατί ο Αλαφούζος μπήκε στον Τύπο, αφού δεν είχε να υποστηρίξει άλλα επιχειρηματικά συμφέροντα του, όπως έκαναν και κάνουν πολύ σύγχρονοι εκδότες, δεν ήταν ποτέ ξεκάθαρο. Μάλλον όμως η απάντηση κρύβεται σε μια συζήτηση που είχε ο Αλαφούζος με τον Νίκο Νικολάου, τον οικονομικό δημοσιογράφο που είχε κάνει Διευθυντή της Καθημερινής ο Αλαφούζος λίγο καιρό μετά που την αγόρασε.
Λέει ο Νικολάου, οτι τον κάλεσε ο "Κύριος Αριστείδης" όπως τον λέγαμε όλοι μας σε ένα ταξίδι στη Γενεύη και καθώς περπατούσαν στη γέφυρα με τα συντριβάνια, του έδειχνε μια τράπεζα και του έλεγε, έδω έχω τόσα εκατομμύρια δολλάρια, μετά του έδειχνε ένα κτήριο και του έλεγε οτι αυτό είναι δικό μου, μετά του έδειχνε μια ασφαλιστική εταιρία και του έλεγε οτι εκεί έχει ασφαλίσει τόσα πλοία κλπ. Τον ρώτησε λοιπόν ο πονηρός Νικολάου: “Αφού κύριε Αριστείδη έχεις τόσα πολλά λεφτά, τι την ήθελες την Καθημερινούλα και μας βασανίζεις κάθε μέρα;” και ο Αλαφούζος του απήντησε: “Νίκο μου, αν δεν είχα πάρει την Καθημερινή, τι θα ήμουνα; Απλώς ένας ακόμη πλούσιος γέρος”. 
Ο Αλαφούζος λοιπόν έφτιαξε την Καθημερινή και η Καθημερινή έδωσε λόγο ύπαρξης στον Αριστείδη Αλαφούζο.



Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

Η 30ΧΡΟΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ-ΜΥΣΤΗΡΙΟ! Νέες αποκαλύψεις για την Αίγινα...


ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2016

Περισσότερο μυστήριο δημιουργείται γύρω από την υπόθεση της φονικής σύγκρουσης στην Αίγινα. Σε δύο από τις καταθέσεις που περιέχονται στη δικογραφία γίνεται αναφορά σε μια γυναίκα με μαύρα μαλλιά, ηλικίας 30 με 35 ετών.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑ 2.500.000 ΤΗΣ ΚΑΡΑΪΒΙΚΗΣ: 4.800.000 ΔΟΛΑΡΙΑ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΑΙΘΙΟΠΙΑ !!!




ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣ ΑΜΠΕΜΠΑ...

Εκταμιεύθηκαν στο πλαίσιο μνημονίου που υπέγραψε το 2008 η τότε υπουργός Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη, με τον τότε προέδρο της Επιτροπής της Αφρικανικής Ενωσης, Ζαν Πινγκ.Το μνημόνιο προέβλεπε συνολικό ποσό ελληνικής συνεισφοράς τα 12 εκ. ευρώ και μέγιστο ποσό ετήσιας συνεισφοράς 3 εκ. για έργα και δράσεις που δεν έγιναν ποτέ !!!

Ο ευρωβουλευτής Κεφαλογιάννης, η μίζα από τη συνεργάτιδά του και η offshore της 83χρονης γιαγιάς



Στην πόρτα του οικονομικού εισαγγελέα οδηγεί ο άνθρωπος που τον υπηρέτησε επί 25 χρόνια, τον ευρωβουλευτή και πρώην υπουργό της ΝΔ Μανώλη Κεφαλογιάννη, εμφανίζοντας τον να αποσπά τμήμα των μισθών συνεργατών του στο Ευρωκοινοβούλιο εν είδει μίζας, καταγγέλλοντας ότι η υπόθεση μιας offshore της γιαγιάς της συζύγου του ερευνήθηκε πλημμελώς αλλά και υποστηρίζοντας ότι το κλείσιμο της έρευνας για την εμπλοκή του στη λίστα Λαγκάρντ επιτεύχθηκε με στοιχεία που δεν ήταν αληθινά.